Winkelmandje 0

Interview met Anne van Driel over 'Superhelden'!

#Superhelden Anne van Driel Fanflicks Interview Schrijvers

Onlangs kreeg Anne van Driel het allereerste exemplaar van haar debuut Superhelden overhandigd. Ze was samen met haar zussen/managers naar Amsterdam gereisd vanuit Brabant voor dit bijzondere moment, waar het een gezellige boel werd!

De zussen waren al snel verzonken in het boek, en lazen elkaar vol plezier hun favoriete passages eruit voor, en discussieerden druk over het uiteindelijke resultaat - en het einde, waar niet alle zussen even blij mee waren... Tussen dit alles door, hadden we nog tijd voor een snel interview met Anne!

Hier is-ie dus, je boek! Wat vind je ervan, als je hem zo voor het eerst ziet?
Raar! Maar wel echt mooi. Al is het gewoon heel raar, omdat je naam erop staat, op de voorkant, en de zijkant… Dat dadelijk iedereen hem gewoon kan kopen, en dat hij in de boekhandel ligt, en in mijn boekenkast staat.  

Wat vind je het allermooiste aan de kaft?
De achterkant! Dat is heel raar, maar de achterkant vind ik echt heel mooi. En de kleur, en de voorkant. Eigenlijk alles dus, haha! En het thema vind ik ook erg goed.

Wat was het thema van de kaft?
Superhelden! Stripverhaal, Camilles schetsboek. Eigenlijk kijken we naar Camilles eigen schetsboek, en Michael die daar de kleur uithaalt.

Michael die daar de kleur uithaalt… Laten we maar een stukje teruggaan. Waar gaat het verhaal eigenlijk over?
Over Camille. Zij is nogal schuw, ze leeft eigenlijk een beetje in haar eigen wereld. Daardoor moet ze van haar ouders en school bij de schoolband, wat ze eigenlijk helemaal niet wil. Daar leert ze nieuwe mensen kennen, Michael, Luke en Calum. Ze raken bevriend, en dan wordt ze opener, en gaat ze mensen vertrouwen – maar dat gaat natuurlijk helemaal mis. Of ja, natuurlijk… Dat gaat helemaal mis! Ze tekent ook stripverhalen, om de wereld te schetsen, en grip te krijgen op de wereld – en alle mensen in de wereld, die ook een rol spelen in haar stripverhalen. 

Dus ze maakt ook superhelden van haar vrienden?
Ja! Dat zijn Colour Clifford, dat is Michael. Prince Charming is Luke, omdat hij altijd heel mooi is, en charmant. En, eh, Mister Hoofdseen als Calum, omdat hij er altijd wel is als je hem nodig hebt, maar verder zie je hem niet zo vaak. En dan is er ook nog Purple Rain, omdat Ashton binnenkomt met een paars shirt, op de eerste bandrepetitie. 

En die beleven dan allemaal avonturen, met z’n vieren?
Camille denkt dat zij die avonturen beleven, maar dat is niet helemaal zo. Al ziet ze ze wel als superhelden, en dat ze haar redden. 

Komt het ergens vandaan, dat ze dat denkt? Een vergevorderde fantasie, of zit er meer achter?
Ze heeft een trauma opgelopen in haar jeugd, daar kan het vandaan komen. Maar ze heeft ook gewoon heel veel fantasie, wat eigenlijk een beetje misgaat… Ze heeft eigenlijk teveel fantasie. Gecombineerd met een psychiatrisch probleem.

Een psychiatrisch probleem is best een heftig onderwerp. Waarom besloot je daarover te schrijven?
Ik houd gewoon van drama, dat zit in me. En van diepgaande verhalen. Verhalen die mensen misschien kunnen helpen, want ergens denk ik wel dat Camille er ooit, ergens, nog wel sterk uitkomt. Als dat geen spoiler is, haha!

Het is dus niet gebaseerd op een eigen ervaring?
Nee. Ik zag wel ooit iemand in de aula op school zitten, en die was heel afgelegen, heel afgezonderd. En toen ben ik gaan denken van goh, wat zou er met haar gebeurd zijn? En zo is dat gekomen, en kwamen de superhelden erbij! Al begon het als een klein idee voor erbij, maar het is een beetje uit de hand gelopen.

Houd je zelf ook van superhelden?
Spiderman! Er komt een nieuwe Spiderman! En dan niet alleen voor de acteur, maar ook voor het verhaal zelf. En ik heb laatst Batman gekeken, tegen Superman. Die nieuwe film. Het is niet dat ik er helemaal fan van ben, maar ik ben er eigenlijk steeds meer ingerold. Samen met Camille ben ik er zo ingerold. 

Over de inhoud van het boek. Is er veel veranderd aan het verhaal, terwijl je ermee bezig was?
Het hele eind, eigenlijk. Het eind zelf is wel hetzelfde, maar de weg ernaartoe is veel sterker geworden, vind ik. Er is in dat opzicht heel veel veranderd, omdat ze nu veel sterker is – maar ook veel zwakker. Ze is sterker-zwakker, als ik dat zo kan zeggen.

Hoe is dat ontstaan, wilde je haar zelf zo maken?
Het was gewoon iets minder depressief, en dat mensen er – ondanks dat Camille heel veel meemaakt – toch nog veel hoop uit kunnen halen. Dat is heel belangrijk als je het boek leest, het moet niet zo zijn dat iedereen de hele tijd heel verdrietig is. Je mag er best om huilen, maar het moet niet zo zijn dat iedereen constant in de put zit.

Hoe heb je dat voor elkaar gekregen, om toch die hoopvolle toon erin te houden?
Ik denk dat dit vooral komt door de humoristische toon van het verhaal. Dat vond ik tijdens het schrijven heel belangrijk, zodat je toch kan blijven lachen. Al is het meer sarcastisch, veel sarcastische en donkere opmerkingen, die ondanks alles toch grappig zijn.  

Ligt dat sarcastische ook dicht bij jou, hoe je zelf bent?
Ja – al zal ik nooit zo zeggen dat ik ook zo ben, maar ja. Het lijkt er wel heel veel op! 

Dus je lijkt zelf wel wat op je hoofdkarakter?
Ik zou zelf nee zeggen, maar ik denk dat veel mensen mij er toch wel in herkennen. Met name door die sarcastische opmerkingen, dan, al denk ik dat alleen mijn naaste vrienden en familie dat zo zullen zien. Collega’s of klasgenoten of zo, die mij nog niet goed kennen, zullen dat niet herkennen.

Toen je het verhaal online postte, heette het nog Rejects. Wat denk je dat de mensen die het in die versie hebben gelezen ervan zullen vinden?
Daar ben ik echt heel benieuwd naar! Daarom vertel ik ze ook, je moet het me meteen laten weten als je het gelezen hebt! Ik hoop dat ze het echt heel leuk vinden, en dat ze het veranderde eind ook heel mooi vinden. Dat ze het ook nog een keer willen lezen, en daarna zeggen, het was echt de moeite waard om het nog een keer te lezen. Dus, ga het allemaal kopen en het nog een keer lezen! 

Wat vond je het leukste karakter om te schrijven?
Luke! En Camille zelf, maar dat is de hoofdpersoon, dus ja. Maar Luke was gewoon zo lief voor haar, als hij erin voorkwam, was het typisch zo’n moment van hoop, dat het allemaal wel goed komt.

Wat vond je daarentegen het lastigste karakter om te schrijven?
Jamie, denk ik. Zij is het mede-bandlid, die ook auditie komt doen voor de schoolband; en er uiteindelijk ook in komt. Eigenlijk mag niemand haar, maar ik wilde haar ook niet als alleen maar slecht schrijven, ondanks dat iedereen haar haat. Ik denk ook wel dat het een reden heeft, dat ze zo doet. Iedereen is wie hij is om een reden, dus ik wilde eigenlijk niemand echt de slechterik laten zijn in het boek.

Dus je hebt een superheldenverhaal zonder bad guy, eigenlijk?
Ja, nouuuu, niet echt. Maar daar moet je het boek maar voor lezen!

Waarom heb je voor de jongens van 5SOS gekozen, in je verhaal?
Eerst schreef ik One Direction fanfiction, toen ben ik naar het concert geweest, daar heb ik 5SOS voor het eerst gezien. Daarna ben ik een Ashton fanfic gaan schrijven, omdat ik er heel graag eentje wilde lezen, maar er nog heel weinig op Wattpad waren. Wattpad stond vol met One Direction fanfic, dus toen ben ik Ashton zelf maar gaan schrijven. En toen dacht ik, ja… Laat ik dan nu ook maar over Luke en Michael schrijven!

Waarom koos je specifiek voor Michael als hoofdpersoon?
Het lijkt alsof hij altijd ondergewaardeerd wordt, als je naar postings online kijkt, zie je eerder dingen als, ‘Oh, Ashton is knap,’ of ‘Luke is leuk’. Maar niemand zegt dat echt van Michael. En toen dacht ik, dat is precies wat ik nodig heb. Als ik naar hem kijk, zie ik iemand die veel heeft meegemaakt, en ik denk dat daar een heel verhaal achter zit. En daar begon mijn verhaal!  

Welk karakter in je boek zou je eigenlijk zelf willen zijn?
Ik weet eigenlijk niet of ik wel iemand zou willen zijn! Zeker Camille, want die heeft af en toe toch een heel moeilijk leven, mooi gezegd. Al zou ik het wel leuk vinden om ook in de schoolband te zitten! Dus ik zou me wel aanmelden voor de schoolband in mijn verhaal. Ik zou mezelf liever als een soort extra karakter in het boek schrijven, een achtergrondpersoon in de schoolband, die altijd vrolijk is.

Het boek heeft een vrij open eind. Betekent dit dat er nog meer komt?
Ik denk dat je het antwoord daarop eigenlijk al weet als je het boek doorleest, zeker omdat het inderdaad eindigt met een enorme cliffhanger – zoals de mensen op Wattpad wel zullen weten, haha! 

Heb je daar eigenlijk veel negatieve reacties op gehad?
Eerst wel, omdat ik dus gezegd had dat ik geen deel 2 zou schrijven. En toen eindigde ik het verhaal met een enorme cliffhanger, en iedereen had zoiets van, goed, Anne, dit kan echt niet! Toen dacht ik eerst nog steeds, eh, nee. Maar uiteindelijk heb ik toch een deel 2 geschreven!

 Kunnen we dat deel 2 ook nog ergens lezen, of terugvinden?
Op Wattpad staat nog een stukje. Dus dan kun je al een beetje erachter komen hoe het verder gaat, maar hoe het dan echt afloopt… Dat bewaar ik nog even, dat is een verassing!

Hoe lang schrijf je eigenlijk al fanfictie?
Ik begon met een Engelse fanfictie over One Direction, samen met iemand uit Mexico. Toen bleek Engels toch niet zo mijn ding te zijn, en ik had mijn account gekoppeld aan mijn Facebook, waardoor ik iets te veel deelde met mijn omgeving. En het was echt gênant, zo’n verhaal waarop alles op één avond gebeurt. Binnen een uur zijn ze al getrouwd – het was niet echt goed. Dus toen heb ik die account maar verwijderd. Dit is al zo’n 4, 5 jaar geleden. 

Hoe ben je ooit bij dit genre terecht gekomen?
Ik wilde het liefst iets lezen op mijn telefoon, voor onderweg, als een soort e-reader. Toen heb ik op Google gezocht waarmee ik boeken kan lezen op mijn telefoon. Daarop heb ik Wattpad gedownload, en keek ik wat op de site toen ik het woord fanfictie zag. Wat is fanfictie nu weer? Dus toen las ik verder, en omdat ik zo’n fan was van One Direction, en het verhaal over hen ging, dacht ik – wat leuk!  

Gaan we hierna nog meer van je horen?
Zeker! Deel 2!

Kan je al een kleine spoiler geven, van wat er in deel 2 gaat gebeuren?
Er komt een heel leuk nieuw karakter in voor, met een bordeauxrode trui aan! Dan weten al mijn Wattpad lezers wel wie het is.

Wil je nog iets zeggen tegen je volgers, mensen die het boek gekocht hebben, nog gaan kopen?
Ik hou van jullie! Haha, nee, serieus. You can do it. Nee, grapje. Oh, nee! Dat bedoelde ik niet zo. Goed. Ik wilde dus nog iedereen bedanken die mijn verhaal gelezen heeft, erop gestemd heeft, en vol passie gereageerd heeft. Heel vaak vragen mensen aan mij, hoe doe je dat? Het enige antwoord daarop is: gewoon blijven oefenen en blijven schrijven, want het is leuk. En je moet schrijven omdat je het leuk vindt.  

Waarom moeten mensen dit boek kopen?
Omdat het vol staat met humor, het laat je lachen, het laat je huilen, het laat je beleven. Je kunt het er mooi over hebben met vriendinnen, tijdens de pauze – dan kun je discussiëren wie je beter bij Camille vindt passen, welk team je bent, je kunt het tweeten - #TeamLuke of #TeamMichael. En het is gewoon leuk!



Ouder bericht Nieuwer bericht


Laat een reactie achter

Houd er rekening mee dat reacties eerst goedgekeurd moeten worden voordat ze op de pagina verschijnen.