Winkelmandje 0

Fragment 17: 'Achttien' (p. 65)

#Achttien Anna Beyens Fanflicks Fragment

Anna Beyens stelt ons in haar debuut Achttien voor aan haar hoofdpersoon Aimée, die in blinde paniek in de trein stapt na een ruzie met haar vriend - en uiteindelijk in het holst van de nacht uitstapt in België, in Mechelen. Hier loopt ze al snel Rayan tegen het lijf, die later een bekende YouTuber blijkt te zijn.

In deze scène neemt hij haar mee naar de Dutch YouTube Gathering, een bijeenkomt van alle bekende vloggers en hun volgers. Helaas beseft Aimée al snel dat ook haar ex, eveneens een bekend YouTuber, hier rondloopt...

-----

De Dutch YouTube Gathering is geweldig. Ik heb zowat de hele ochtend al praatjes gemaakt met verscheidene kijkers. Veel meisjes vroegen zich af wie ik was, maar er waren toch wel een aantal die dit al wisten. Inmiddels is het middag, en ik betrap mezelf erop dat ik best wel honger heb gekregen van al dat staan en mensen ontmoeten.

Veel mensen lopen hier rond met DutchGamer merchandise. Die zwarte t-shirts en truien met een zwarte D en een groene G erop zijn me veel te bekend. Daardoor weet ik ook zeker dat Nick hier ergens moet rondlopen. Hoe langer ik daaraan denk, hoe meer het misselijkmakend gevoel in mijn buik toeneemt.

‘Aimée! Kom je mee? We gaan lunchen,’ zegt Rayan vrolijk en trekt aan mijn arm. Rayan’s vingertoppen laten lichte tintelingen achter op mijn arm, waardoor ik op een of andere manier moet blozen. Hij ziet er een klein beetje moe uit, maar toch zie je duidelijk dat hij het erg naar zijn zin heeft. Hij vindt het zo te zien echt geweldig om al zijn fans te ontmoeten, en dat kan ik geloven. Nick is niet zo iemand. Hij hield niet echt van dit soort meetings en alle drukte eromheen.

Samen wandelen we naar de plaats waar we moeten lunchen – alhoewel ik echt geen idee heb waar dat dan moet zijn. We lopen langs allerlei lege stands, ongetwijfeld van YouTubers die zich nu ook tegoed doen aan een maaltijd in de lunchzaal. Rayan moet af en toe even stoppen om een foto te nemen met een kijker, waar ik altijd nogal ongemakkelijk naast sta.

En dan, net wanneer we de zaal van de stands willen verlaten, valt mijn blik op een bepaalde persoon – en blijf ik stokstijf staan. De deur is amper twee meter van ons verwijderd en ik wenste dat ik, net zoals Edward in Twilight, ernaartoe zou kunnen spurten, zodat niemand me zou tegenhouden. Maar dat gaat niet, en ik ben te verstijfd van verbazing dat ik niet eens helder kan nadenken of mijn benen kan bewegen. Ik had mijn arm door die van Rayan gehaakt, dus hij merkt mijn plotselinge stop direct op. Hij draait zich om en kijkt me verbaasd aan.

Ik voel alle kleur uit mijn gezicht wegtrekken wanneer ik die ene persoon zie, die ene persoon die ik koste wat het kost niet wilde zien, vandaag. Niet nu, alsjeblieft, niet nu. Laat hem alsjeblieft niet omkijken. Rayan probeert te ontdekken waar ik heen kijk; en als hij hem ziet, slikt hij hoorbaar. Ik heb pas echt zin om mezelf neer te steken, of mijn adem in te houden tot ik neerval, als die bekende kille, gifgroene ogen die mijne doorboren.



Ouder bericht Nieuwer bericht


Laat een reactie achter

Houd er rekening mee dat reacties eerst goedgekeurd moeten worden voordat ze op de pagina verschijnen.