Winkelmandje 0

Fragment 11: 'Achttien' (p.8)

#Achttien Anna Beyens Fanflicks Fragment

Vorige week verscheen het debuutboek van Anna Beyens, getiteld Achttien. Hierin volgen we Aimée, die na een reeks ongelukkige gebeurtenissen in haar leven ervandoor gaat. Letterlijk: ze stapt in de eerste trein die vertrekt, en eindigt in Mechelen. Al snel ontmoet ze daar Rayan, oftewel de YouTube-ster UnaGize, die haar laat zien dat het leven toch wel goed kan zijn.

Hun allereerste ontmoeting wordt omschreven in onderstaand fragment, waarin Aimée net is aangekomen in Mechelen en op een bankje in het park is neergezakt.

-----

"Heel even moet ik me eraan herinneren dat ik dat vanaf nu ook daadwerkelijk ben – een zwerver. Klinkt bot en oordelend, maar ik ben het wel. Ik heb wel wat geld, maar geen huis, onderdak. Ik verbeter mezelf: wel, ik ben een dakloze. 

Ik schuif moeizaam mijn gedachten aan de kant en zucht diep. Dan haal ik mijn witte iPhone 6 uit de rugzak, waarna ik mijn mobiele data inschakel en wat ermee klooi. Ik kijk wat op sociale media en zorg ervoor dat ik Nick op alles ontvolg, waarna ik wat door mijn tijdlijn scroll en wat nieuwe weetjes over de celebwereld lees. Overdreven moe ben ik niet, waardoor ik betwijfel of ik wel zal kunnen slapen. 

Allerlei mensen die voorbij komen, werpen blikken op me – sommigen oordelend, anderen vol medelijden. Ook passeren er veel jongeren, zo te zien op hun terugweg van een gezellig feestje. Soms kijken ze me aan, fluisteren wat in elkaars oren en gieren het daarna uit. 

Opeens komt een gezette, lange jongen in een zwart t-shirt en met een omgekeerde pet naar me toe. Hij gooit een enkel frietje op me en wankelt daarna weg, terwijl hij amper bijkomt van het lachen. Aan het geniepig lachje is overduidelijk te horen dat hij een paar glazen teveel op had. 

Oké, dat was vreemd.

Het frietje neem ik tussen de topjes van mijn vingers en gooi ik daarna zo ver mogelijk weg. Nogmaals zucht ik diep, want dit herinnert me aan de reden waarom ik helemaal niet graag dronken ben. Dan ga je allerlei dingen doen die je je óf niet meer herinnert, óf waar je zoveel spijt van krijgt dat je zweert nooit nog een druppel alcohol aan te raken, maar de volgende avond alweer ladderzat bent.

Er passeert nog een jongen, helemaal in zijn eentje. Het enige wat ik van hem kan zien is dat hij bruin haar heeft en redelijk groot is. Ik sluit mijn ogen en hoop vurig dat ik nu geen frikandel over me heen zal krijgen. Na enkele seconden open ik ze weer, dankbaar dat er geen lading voedsel is verspild. De jongen is tot mijn verbazing niet zat, alhoewel het ook mogelijk is dat hij zich gewoon niet zo gedraagt."



Ouder bericht Nieuwer bericht


Laat een reactie achter

Houd er rekening mee dat reacties eerst goedgekeurd moeten worden voordat ze op de pagina verschijnen.